MAŁY MODLITEWNIK 

Maryja uczy i prowadzi nas - rozważania różańcowe z bł. kard. Wyszyńskim

TAJEMNICE RADOSNE

1. Zwiastowanie Maryi
Dopiero w chwili Zwiastowania poznaliśmy Matkę Jezusa Chrystusa, ale jeszcze nie wiedzieliśmy, że będzie Matką naszą. Mogliśmy jednakże wyczuć, że Matka Boga musi być także Matką ludzi. Zresztą sama powie: Błogosławioną zwać Mnie będą wszystkie narody. Zbliżamy się ku tej tajemnicy z wielką czcią zaciekawionych dzieci Bożych. Dzieci zawsze się radują, gdy widzą matkę, chcą być z nią jak najbliżej, starają się ją poznać.
Zwiastun Boży ukazał nam Matkę. Radujemy się wielce z Niej. Wsłuchujemy się w każde Jej słowo. Po raz pierwszy słyszymy Jej głos. Każde Jej zdanie ma dla nas wielkie znaczenie. Dziękujemy Jej za to, że chciała zostać Matką Syna Bożego i naszą Matką. Cieszymy się, że nazwała się Służebnicą Pańską, bo w ten sposób posiedliśmy Matką i mamy wzór jak zachowywać się wobec Boga, odpowiadając na każde wezwanie Boże fiat – niech mi się stanie.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety
Maryja jest wrażliwa na potrzeby ludzkie, pragnie im od razu zaradzić. Dlatego nie czeka na zaproszenie Elżbiety, natychmiast śpieszy do Ain Karim. Wchodzi w dom matki oczekującej i zostaje przy niej. Służy jej pomocą, wspiera i zaradza najrozmaitszym potrzebom. Słowem, staje się Służącą, Służebnicą ludzi.
A jednocześnie służąc, raduje Elżbietę, Jana, Zachariasza. Całym dom napełnia się wtedy radością. Maryja uczy służyć z radością i w radości. Jest dziwnie uległa ludziom. Są to wprawdzie Jej krewni, ale Ona jest świadoma swego wyniesienia. Przecież Elżbieta witając Ją na progu domu ujawnia Jej wielkość, mówi: Matka Pana mego przychodzi do mnie. A Maryja – pokornie służy.

3. Narodzenie Pana Jezusa
Ujrzały wszystkie krańce ziemi zbawienie Boga. Jeszcze dokładniej ujrzeli Go pasterze czuwający przy swoich trzodach, ludzie zajęci sprawami małymi, codziennymi. Wielki Bóg wszedł w drobne sprawy ludzkie, i to bardzo szczegółowo, detalicznie.
Przyniosła Boga na świat Maryja. Przyniosła Go do Betlejem, do stajni. Wprowadziła w codzienność życia. Syn Boży, który dla nas ludzi i dla naszego zbawienia stał się Człowiekiem, dzięki Maryi znalazł się pośrodku spraw ludzkich.
Przyzwyczajono się szukać Boga gdzieś na wysokościach. Gloria in excelsis Deo (Chwała na wysokościach Bogu). Od momentu przyjścia Boga-Człowieka na ziemię, szukamy Go także wśród nas, wśród codzienności życia, w każdej naszej sprawie. Pomogła nam do tego Maryja, bo nie położyła Syna Bożego na wyniosłych ołtarzach, na Syjonie, ale właśnie w stajni, w żłobie, abyśmy żyjąc na co dzień drobnymi naszymi sprawami i kłopotami, zawsze widzieli Boga, który wszedł w drobiazgi ludzkiego życia i wypełnił je sobą.
Jak w Betlejem, tak w ciągu swej drogi życia na ziemi będzie Pan Jezus wchodził w drobiazgi, w małe ludzkie sprawy, bo chce być we wszystkich sprawach człowieka. Pomaga Mu w tym Maryja, jak choćby w Kanie. Matka Boża jest blisko naszych codziennych spraw, stąd nasza wielka z Nią zażyłość. We wszystkich najdrobniejszych nawet kłopotach do Niej biegniemy, prosząc o pomoc i radę.

4. Ofiarowanie Pana Jezusa
Nie tylko do stajni i do wszystkich ludzkich spraw, ale i do świątyni i do spraw Bożych wnosi Maryja Jezusa. Ona pierwsza zaczyna składać ofiarę z Jezusa, jak gdyby antycypowała Mszę świętą. Ona pierwsza, przynosząc Go do świątyni składa na ręku kapłana, jak gdyby w ten sposób chciała powiedzieć, że kapłani biorą Chrystusowe Ciało właśnie z Jej rąk. Dzięki Niej mają ręce pełne Boga, dzięki Jej ofierze mają kogo ofiarować Ojcu Niebieskiemu.
Gdy więc dzisiaj tak często radujemy się Jezusem w naszych świątyniach, nie możemy zapominać, że to Maryja wprowadziła Go do świątyni jerozolimskiej i że Jej zawdzięczamy, iż Jezus jest w naszych kościołach. Ona okryła Go ciałem, a przecież w Eucharystii Chrystus obecny jest z duszą i ciałem. Ona nauczyła nas oddawać wszystko, co najdroższe Bogu. Cóż było dla Niej droższe, jak Jej Syn i to taki Syn! A jednak oddała Go Bogu, aby nas wszystkich pouczyć jak mamy siebie samych i wszystko swoje nieustannie Bogu oddawać.

5. Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni
Maryja uczy nas szukać Boga wytrwale, na wszystkich drogach i ulicach, między przyjaciółmi i znajomymi – wszędzie dopytywać się o Boga. A jednak nie można Go tak łatwo znaleźć. Ostatecznie Maryja znajduje Go w świątyni.
Gdy nieraz sami zagubieni zastanawiamy się gdzie znaleźć Boga, pamiętajmy, że możemy Go zawsze odnaleźć w Chrystusowym Kościele. Maryja szukając Jezusa w świątyni, mimo woli daje nam wskazanie, że i my musimy kierować swe kroki do świątyni.
Słusznie więc nazywamy Ją Królową apostołów, bo Ona pierwsza odnalazła Chrystusa w Kościele Bożym i innym tę drogę ukazała. Ona jest Patronką wszystkich szukających Boga, przykładem wytrwałości w poszukiwaniu Chrystusa.

TAJEMNICE BOLESNE

1. Tajemnica modlitwy w Ogrójcu
Przyklękniemy wokół Pana Jezusa, otoczymy Go społem. Uczynimy to po cichu, aby nie pobudzić Apostołów, którzy śpią. Przysuniemy się bardzo blisko, aby Jezus wiedział, że nie jest sam w godzinie konania. I wspólnie z Nim będziemy patrzyli na kielich, który Anioł Boży przyniósł Mu od Ojca.
Czyż kielicha, który Mi dał Ojciec, nie będę pił? Czy nie wezmę udziału w dziele Ojca, który pragnie, aby wszystkie dzieci Jego uwierzyły, że mają Ojca w niebie?
Syn Boży pragnie w tej chwili okazać swoją pełną uległość wobec Ojca. Patrzymy na kielich, który trzyma i pragniemy uczyć się od Chrystusa uległości wobec Najlepszego naszego Ojca.

2. Tajemnica biczowania Pana Jezusa
Chrystus jest przywiązany do wysokiej kolumny. Jego Ciało wyciągnięte tak, że niemal zwisa, nie dotyka ziemi, poddane jest ciężkim uderzeniom. Otacza Go wieniec biczujących, starają się wydobyć z Niego jak najwięcej Krwi. Ta Krew zbroczyła już kolumnę biczowania, posadzkę i ubrania oprawców. Tryska wokół. Chrystus nie szczędzi swej Krwi. Wziął ją od swej Matki dla zbawienia świata.
Otoczymy kolumnę biczowania wieńcem naszych serc. Uklękniemy i będziemy zbierać tę przecenną, Przenajświętszą Krew, która daje nam zbawienie. Przez Krew Chrystusa niejako spokrewniamy się jeszcze bliżej z Maryją, bo przecież Jej krew płynie w żyłach Jezusa i spływa na nas.
Matka Boleści bierze udział w naszym życiu.

3. Tajemnica cierniem ukoronowania
Żołnierze słyszeli zapewne, że Chrystusa naszywano królem i dlatego uwili koronę z cierni, nałożyli Mu na głowę i ubili ją kijami. Według śladów Całunu Turyńskiego na głowie Chrystusa było przeszło siedemdziesiąt ran od kolców.
Staniemy przy świętej Głowie i pochylimy ze czcią nasze głowy. Legenda mówi, że ptaki wydziobały kolce z korony cierniowej, aby ulżyć męce Chrystusa. I do nas należy ulżyć cierpiącemu Chrystusowi, żyjącemu nadal w swoim Kościele, będącemu jego Głową niewidzialną.
Do nas należy ulżyć głowie widzialnej Kościoła – Ojcu świętemu i wszystkim biskupom i kapłanom, którzy czerpiąc z Głowy, są również odpowiedzialni za Kościół Boży. Każdy z nich na swój sposób jest cierniem ukoronowany. Do nas należy ulżyć tym wszystkim, którzy mają odpowiedzialność za rodziny, są głowami rodzin. Oni także w pełnieniu swego zadania są cierniem koronowani. Każde dzieło Boże na wzór Chrystusa jest boleśnie ukoronowane. Do nas należy rozluźniać te sploty, przynosić ulgę.
Nie wiemy, kto zdjął koronę z głowy Chrystusa po zdjęciu Jego Ciała z krzyża. Może zrobiły to kobiety, które zajmowały się omyciem Chrystusowego Ciała. Piękne to zadanie i dla nas, gdy wiemy, że tylu jest cierpiących ludzi. Chrystus cierpi w Głowie i w członkach. Możemy im pomóc, a w ten sposób pomożemy Głowie ukoronowanej cierniem.

4. Tajemnica niesienia krzyża
Orszak wykonawców wyroku otacza Chrystusa Pana. Wszystkim się bardzo spieszy, wszyscy chcieliby jak najprędzej odejść do swoich spraw. Nikt z nich nie myśli o tym, jak Chrystusowi pomóc w dźwiganiu krzyża. Wszyscy Go popychają, wszyscy Mu złorzeczą.
Tak idzie Chrystus przez ulice Jerozolimy na Kalwarię; podobnie idzie przez dzieje swego Kościoła.
W orszaku kalwaryjskim nie brak ludzi, którzy chcieliby wziąć krzyż Chrystusa na swoje ramiona. Prawdopodobnie chętnie by to uczyniła Maryja i towarzyszące Jej niewiasty. Wziąłby krzyż Jan, wzięliby nawet inni, mniej odważni uczniowie.
I w dziejach Kościoła nie brak ludzi, którzy chcieliby Kościołowi pomóc. Chrystus powołuje do tego dzieła tych, którzy sami podsuwają swoje ramiona pod krzyż Kościoła. Do nich należymy również my. Jakże wdzięczni jesteśmy za to zaproszenie.

5. Tajemnica śmierci Pana Jezusa na krzyżu
Podnosimy nasze oczy ku oczom Chrystusa, które powoli się zamykają. Pragnęlibyśmy zatrzymać te opadające powieki, ale wiemy, że gdy się zamkną, ludzkie oczy Boga Wcielonego ujrzą Ojca. Syn Człowieczy niosący w sobie Słowo Przedwieczne przedstawi się Ojcu, wiodąc za sobą zdobycz – wszystkie dusze wyprowadzone z otchłani. Jest to pierwszy zwycięski pochód Chrystusa Króla.
Podnosimy nasze serca do Serca Jezusowego i liczymy Jego uderzenia... Pragnęlibyśmy, aby to Serce nigdy się nie zatrzymało, ale ono musi stanąć na chwilę, aby zostało otwarte i mogło oddać nam wszystką miłość, aż do ostatniej kropli Krwi.
Podnosimy wszystkie nasze najlepsze uczucia ku Krzyżowi, które odmienia swą postać. Już nie jest narzędziem hańby, staje się Krzyżem nadziei. Otaczamy drzewo Nadziei jedynej, wyłącznej, nowe drzewo rajskie. Najwspanialszy jest na nim Owoc, który nie odbiera życia, ale je przywraca. Jest to prawdziwie „drzewo wiadomości wszelkiego dobra”.
Tłoczymy się do Krzyża. Podchodzimy jak najbliżej. Stajemy we wspólnej Chrystusowej rodzinie: Maryja, niewiasty, Jan, żołnierze, setnik. Przybliżają się powoli uczniowie. Odchodzą nieprzyjaciele. Przy Krzyżu zostają sami przyjaciele, święta rodzina Chrystusa. Oni to na ramionach swoich dopełniają ciągle wywyższenia Krzyża.

TAJEMNICE CHWALEBNE

1. Tajemnica Zmartwychwstania
Pragniemy modlić się z Ojcem świętym, który stale o nas pamięta, tyle razy dając tego dowody. Podziękujemy Bogu za wszystkie, jakimi go obdarza. Radujemy się, że ma tak wspaniałą sposobność wyznawania Chrystusa przed narodami świata, wyznawania wiary w Jego Zmartwychwstanie. Radujemy się z tego zmartwychwstania, które jest zapowiedzią naszego Zmartwychwstania. Żyjemy tą prawdą. W stosunku do niej układamy wszystkie nasze dzienne sprawy, które oddajemy w dłonie Matki Najświętszej.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia
Chrystus wstąpił do nieba, aby przygotować nam miejsce. I my kiedyś za Nim pójdziemy. Ale już dziś naszym udziałem jest wewnętrzne obcowanie z Bogiem, Ojcem najlepszym. Już dziś człowiek dąży do wyższych rzeczy, szuka w swoim sercu Boga. Już dziś czuje, że dopiero wtedy gdy spocznie w Bogu, osiągnie pełną radość i pełen spokój. Każdy człowiek pragnie pokoju, jakiegoś wewnętrznego wytchnienia, o które tak często modlimy się w liturgii Kościoła.

3. Tajemnica zesłania Ducha Świętego
Duch Święty napełnia okrąg ziemi tak, iż wszystko co się w tym okręgu ziemskim mieści ma na sobie znamię Jego głosu, mądrości, wiedzy, światła, jedności. A jakie jest dążenie człowieka? Człowiek nie dąży do ciemności, nie lubi jej. Gdy ciemność przyjdzie, rozświetla ją światłem. Nie lubi ciemności w umyśle i w sercu. Pragnie pogody, którą przynosi Duch mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej.
Dlatego też zapowiedź Ducha Świętego, którego Jezus miał posłać od Ojca, była największą nadzieją człowieka. Uczniowie wraz z Matką Chrystusową czekali na tego Ducha, który ma ogarnąć oblicze ziemi, tak jak ogarnął Maryję. Dziękujemy za ten wielki dar nadziei.

4. Tajemnica wniebowzięcia Maryi
Pan Jezus zapowiadał tę chwilę. Mówił: „Potrzeba, abym odszedł. Idę przygotować wam miejsce. Gdy odejdę do Ojca, u którego jest mieszkań wiele, przygotuję wam miejsce. A wtedy przyjdę i wezmę was, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem... i aby radość wasza była pełna”. Trudno sobie wyobrazić, co nagotował Bóg tym, którzy Go miłują.
Ta zapowiedź dokonała się na Matce Jezusa Chrystusa. Słyszeliśmy wprawdzie o tym, że Bóg zabierał proroków do nieba, ale w jakiej postaci – nie wiemy. Wiemy natomiast, że Maryja była wzięta z duszą i z ciałem. Wiemy, że czeka to również każdego człowieka w dniu zmartwychwstania. Radujemy się, że i nasza osobowa tożsamość nie będzie unicestwiona, lecz przygotowana do wiecznego trwania w radości z Bogiem.
W Matce Najświętszej widzimy tę, która pierwsza zjednoczyła się z Chrystusem i która pierwsza wzięta została do nieba, do pełni zjednoczenia z Trójcą Świętą.

5. Tajemnica ukoronowania Maryi na Królową nieba i ziemi
Ukoronowanie Matki Boga w niebie to tylko zewnętrzny wyraz uwielbienia, którym Bóg chce uczcić Służebnicę swoją. Jaka jednak mieści się w tym głębia! Przecież to nie tylko jakiś zewnętrzny znak, jak sobie ludzie dziś wyobrażają, upraszczając rzeczywistość, nie dającą się odtworzyć.
To jest na pewno wielka, nie dająca się wypowiedzieć radość ogarniająca całą osobowość Maryi. Jest to jakaś niezwykła światłość Łaski pełnej, jakieś wewnętrzne widzenie wszystkich tajemnic Bożych. Jest to nie dające się wyobrazić wewnętrzne doznanie szczęścia, które już się nie skończy. To szczęście będzie stałym udziałem osoby, w pełni zjednoczonej z Bogiem, posiadającej pełną wiarę i ogarniętej miłością. O takim to uwieńczeniu Bogurodzicy myśli zapewne Kościół, gdy mówi, że Maryja jest prototypem Kościoła, wzorem dla każdego człowieka.

Źródło: Kard. Stefan Wyszyński, Różaniec - Maryja uczy i prowadzi nas, Laski 1961 

MAŁY MODLITEWNIK 

Różaniec rozważania ks. Dolindo Ruotolo

TAJEMNICE RADOSNE

1. Zwiastowanie Maryi
Kiedy mała izba została niespodziewanie rozświetlona wielkim światłem, Maryja była zupełnie zaskoczona. Stojąc w tym świetle, anioł Boży jaśniał wielkim blaskiem. Maryja nie czuła lęku, gdyż była przyzwyczajona do obecności aniołów w Jej życiu, a jednak ten niebiański posłaniec wydał się Jej niezwykły. Nie tylko promieniał światłem majestatu, ale trwał w pełnym szacunku pokłonie, oddając Jej hołd. Jaśniał najpiękniejszym światłem, ponieważ przyniósł najwspanialszą wieść, jaka kiedykolwiek została posłana z nieba na ziemię. A mimo to wielkość jego majestatu ustąpiła teraz pokorze. Stał przez chwilę pochylony, podziwiając Maryję – arcydzieło Boga – po czym zawołał: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan jest z tobą! Błogosławiona jesteś spomię­dzy wszystkich kobiet tej ziemi.

Później zamilkł i wielbił Boga, który uczynił Ją tak piękną. Ujrzał w Niej najjaśniejsze odbicie Jego nieskończonej świętości. Anioł promieniował samą miłością, trwając w adoracji i kontemplując nieskończony dystans między mocą stworzenia a Stwórcą. Maryja kontemplowała w tym momencie moc Boga i Jemu się oddała bezgranicznym aktem wiary. Nie musiała wiedzieć już nic więcej, nie miała potrzeby analizowania sytuacji czy konsekwencji cudownego poczęcia. Oddała Bogu swój intelekt i uwierzyła, oddała wolę i całą siebie. Otworzyła swe serce i pokochała Boga wielką miłością.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety
Anioł dodał, że również Elżbieta, choć dotąd bezpłodna, cudownie poczęła syna i jest już w szóstym miesiącu, gdyż nie ma nic niemożliwego dla Boga. Dla Maryi był to znak potwierdzający wiarygodność sytuacji. Bóg bowiem, objawiając się i czyniąc wielkie dzieła, ma zawsze szacunek dla ludzkiego intelektu. Dzięki temu łatwiej i z pewną swobodą podtrzymywana jest pełna wiara w Niego.

Najpierw wierzymy, a następnie wiara rozświetla nasz rozum, ponieważ tylko z góry możliwe jest oglądanie doliny i wnioskowanie o jej wysokości, podczas gdy z dołu nie da się zobaczyć dalekich punktów horyzontu widocznych jedynie z góry. Jest to kwestia wielkiej wagi: nie dochodzimy do wiary poprzez szukanie dowodów, ale możemy badać dowody, kiedy już wierzymy. Dzięki temu jeszcze bardziej kochamy, kontemplujemy i wierzymy.

Prości święci, którzy do końca pozwolili się przeniknąć światłu Boga, mieli rozum rozświetlony tak bardzo, jak żaden z myślicieli na tej naszej biednej ziemi.

3. Narodzenie Pana Jezusa
Przesłanie anioła było wyjątkowo niezwykłe, mimo to Józef przyjął je w pełnym zaufaniu wiary i z radością widział w nim spełnienie pradawnych obietnic. Doskonale zrozumiał, że został wybrany, by być opiekunem Syna Bożego i by strzec nienaruszonego dziewictwa Maryi. Słowa proroka Izajasza cytowane przez ewangelistę stały się światłem w jego duszy, a on okazał pełne posłuszeństwo Panu.

Czytając opowiadanie ewangeliczne, możemy wręcz poczuć zapach czystości, co można wytłumaczyć tylko w jeden sposób: św. Józef poślubił kobietę będącą ideałem człowieka. Wiedział, że pełni wolę Bożą, i czekał na polecenia Pana, Jemu całkowicie się oddając. Ewangelista napisał, że Maryja porodziła swego Syna pierworodnego, byś ty wierzył i wyznał, że On jest Synem jednorodzonym. Dalej pisze ewangelista, że Józef nie zbliżał się do Maryi aż do czasu, gdy porodziła Syna, byś ty wierzył, że nigdy się do niej nie zbliżył i że pozostała Dziewicą, a także że Słowo Wcielone stało się ciałem za przyczyną Ducha Świętego.

4. Ofiarowanie Pana Jezusa
Symeon całe życie wyczekiwał Odkupiciela, pocieszenia Izraela, i modlił się, by czas jego oczekiwania został skrócony. Teraz, podczas modlitwy, otrzymał od Ducha Świętego wewnętrzne natchnienie i pewność, że nie umrze, dopóki nie zobaczy Mesjasza. A jako że był już bardzo stary, zapewnienie to oznaczało, że Boże obietnice wypełnią się w niedalekiej przyszłości. I oto co zobaczył: pokora i szczerość Niepokalanej Matki były jak aureola światła wokół Dziecka trzymanego na Jej rękach. Otwartość i prostota św. Józefa były jak zapach kwiatów.

Symeon natychmiast zrozumiał tajemnicę Bożego Dziecięcia i poprosił, by mógł wziąć Je na ręce, co było dla niego wielką łaską. Gdy to się stało, poczuł działanie dającej życie łaski: jego serce pałało w piersi, a Duch Święty wlał w jego umysł światło prawdy. Zwrócił oczy ku niebu i powiedział: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela.

Odtąd sprawy ziemskie nie zajmowały już jego duszy. Śmierć miała okazać się dla niego wyzwoleniem z wygnania. Jego oczy ujrzały Pana i Zbawiciela. W rzeczywistości Symeon wyznał to, kim naprawdę było Dziecię: spełnieniem Bożych obietnic, światłem prawdy dla narodów i niewysłowioną chwałą jego ludu, Izraela.

5. Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni
Nie potrafimy sobie nawet wyobrazić tego bólu, jaki odczuwali Maryja i Józef w chwili, gdy zgubił się Jezus. Jedyną miarą ich troski jest miłość, jaką Go kochali. Przygnębieni, przeżywali udrękę i strach, że to oni sami z powodu swej niegodności mogli być przyczyną Jego odejścia. Drżeli o Jego bezpieczeństwo i przeżywali największe udręki serca. Jezus był całym ich życiem, a bez Niego przeżywali rozdarcie w swych duszach.

Czym były te dni poszukiwań! Nie stracili pokoju, ponieważ byli święci, ale – można tak rzec – stracili swoje serca, ponieważ czuli, że te niemal pękły z bólu. Jezus wiedział o ich cierpieniu, ale pozwolił, aby ta straszna próba uświęciła ich bardziej i by była przykładem dla wszystkich. Jego Boskie Serce cierpiało bardziej niż oni, ale w chwili, gdy On miał właśnie rozpocząć publiczną działalność i wypełnić swe posłannictwo, konieczna była ta próba wielkiej miłości, dzięki której człowiek stał się godny tak wielką miłość przyjąć.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Jezus przyjął chrzest, aby wziąć na siebie nasze grzechy. Uświęcił wody obecnością swoją własną, Ojca i Ducha Świętego, by te przemieniły się w obmycie dające nowe życie i łaskę. Zstąpił do wód jako nowy Mojżesz i mocą swej miłości otworzył morze miłosierdzia Bożego, a tym samym skierował spojrzenie Ojca na ziemię.

Niebiosa otworzyły się i zstąpił Duch Święty w widzialnej postaci, podobnie jak zstąpił na początku świata na wody, aby dać im moc rodzącą życie. I oto uroczyście wypełniło się to, co dotąd było daleką i tajemniczą zapowiedzią ukrytą w stworzeniu: Słowo, które stało się ciałem, zeszło do wody, aby odrodzić wszystko w sobie. Duch Święty zstąpił na Słowo, które odda się w ofierze, by tę ofiarę uczynić źródłem życia, a z nieba dał się słyszeć głos Ojca, który upodobał sobie w swym Bożym Synu i umiłował Go nieskończoną miłością. Był to uroczysty moment, w którym chwała Trójcy Przenajświętszej ponownie oświeciła całą ziemię.

2. Objawienie na weselu w Kanie Galilejskiej
Najświętsza Maryja, krzątając się i okazując gościnność zaproszonym osobom, a może i mieszając wino z którymś z apostołów, uświadomiła sobie, że tego wina właśnie zabrakło. To nie zburzyło jej spokoju. W spokojnych murach nazarejskiego domu była świadkiem wielu cudów Opatrzności, które w ukryciu czynił Jezus. Znała i kontemplowała słodycz Jego serca i to do Niego zwróciła się jednym słowem, które w rzeczywistości było modlitwą i zaproszeniem do działania.

Chrystus kazał sługom napełnić stągwie, a oni – sądząc być może, że woda posłuży Mu do rytualnego obmycia, i chcąc Mu pomóc – napełnili je po brzegi. Potężnym nakazem swej woli Jezus nakazał, by wodę tę skosztowali ci, którzy troszczyli się o weselne wino. Nakazał tak samo jak na początku świata, gdy jednym słowem stworzył z niczego wszystkie rzeczy i ustanowił harmonię porządku istnienia. W jednym momencie – gdy starosta miał zaczerpnąć i skosztować wodę – Jezus przemienił ją w najlepsze wino. To nie była jeszcze ta godzina, w której miał przelać swoją krew, ale już teraz chciał wskazać i zapowiedzieć tym znakiem największy cud Jego miłości. Powiedział więc nad wodą: To jest wino dla starosty weselnego, podobnie kiedyś powie nad winem: To jest krew moja, za was przelana.

3. Głoszenie Ewangelii i wzywanie do nawrócenia
Poszedł nad morze, czyli nad jezioro Genezaret, ponieważ podążał za nim wielki tłum, a On chciał znaleźć miejsce na równinie, gdzie wszyscy mogliby się pomieścić. Ludzie schodzili się ze wszystkich stron – z Galilei, z Judei, z regionu za Jordanem, z okolic Tyru i Sydonu – a On przebywał nad brzegiem jeziora i przyjmował ich z nieskończoną miłością, widząc w rzeszach ludzi pierwociny i zalążki Jego królestwa. Tłum był tak liczny, że Jezus musiał zejść na łódkę, aby stamtąd nauczać. Przed tym uzdrowił wielu chorych i uwolnił opętanych, których do Niego przyprowadzono.

Ta scena ukazująca wiarę ludzi stanie się zapowiedzią i obrazem rzeczywistości, która nastanie w kolejnych wiekach: do Niego będą przychodzić ludzie różnych epok i kolejnych wieków Kościoła. On sam będzie ich nauczał z łodzi Piotrowej, czyli mocą autorytetu Kościoła, w którym On sam prawdziwie żyje. I w każdym wieku obecni będą także Jego przeciwnicy – jak faryzeusze i uczeni w Piśmie. Ale w każdej epoce pełnej zawirowań ludzie będą odczuwali potrzebę uciekania się do jedynego i prawdziwego Kościoła, który On ustanowił jako jedyny port zbawienia.

4. Przemienienie na Górze Tabor
Gdy Odkupiciel zaczął się modlić, cały został ogarnięty chwałą Ojca. Jego dusza, ujęta pięknem Boga, ujrzała wizję uszczęśliwiającą, a Jego ciało za sprawą Boskiego światła wypełnione zostało chwałą Boga. Niewysłowiona czystość Jego Boskiego Ciała nie stwarzała nawet najmniejszej przeszkody dla wiecznego światła, które je otoczyło, przeniknęło i rozświetliło, tak że On sam cały był w świetle i blasku. Jego oblicze stało się podobne do słońca, odbijając niewymowne piękno chwały, a szaty zostały przeniknięte wielkim światłem promieniującym z Jego ciała, wskutek czego stały się białe jak śnieg. Był to wspaniały widok, który porywa duszę, napełniając ją pokojem, radością i miłością.

5. Ustanowienie sakramentu Eucharystii
W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus powiedział, że już nie będzie pił owocu winnego krzewu aż do dnia, w którym będzie pił go ponownie w królestwie swego Ojca. Tymi słowami miał otwarcie przyznać, że Jego ziemskie życie dobiegło końca, a także obiecać przyszłe zmartwychwstanie. Już nie będzie pił owocu winnego krzewu w taki sposób, jak apostołowie widzieli to do tej pory, ale będzie pił go z nimi jako Zmartwychwstały, inaugurując królestwo Boga na ziemi, co rzeczywiście miało miejsce, gdy po zmartwychwstaniu przez czterdzieści dni przebywał między nimi.

Jeśli tylko zechce człowiek zakosztować tego głębokiego i przepełnionego milczeniem życia, które obecne jest w Hostii Przenajświętszej, i zwrócić się do Zbawiciela w słowie pełnym dziecięcej szczerości, jak mocno może doświadczyć Jego obecności i jak wielkie pragnienie będzie wypełniać Jego serce, by już nigdy więcej Pana nie opuścić! Życie wierzącego musi być wiecznym wyznaniem wiary w tę tajemnicę, którą Kościół nazywa Eucharystią.

TAJEMNICE BOLESNE

1. Tajemnica modlitwy w Ogrójcu
Tekst Ewangelii z zaskakującą prostotą i dość lakonicznie opowiada o agonii Pana, a tym samym rozbudza w duszy człowieka głębokie współczucie i kieruje naszą uwagę na tajemnicę niewypowiedzianego bólu, jaki Pan za nas cierpiał. Była to chwila, gdy Pan, przygnieciony grzechami przeszłymi, teraźniejszymi i przyszłymi całego świata, odczuł na sobie ich ogrom.

Trzy razy osłabł i prosił, by – jeśli to możliwe – Ojciec oddalił od Niego ten kielich boleści. Trzy razy, ponieważ potrójna była udręka Jego duszy: cierpiał przygnieciony grzechami ludzi, ciężarem przyszłych cierpień Kościoła i przeczuciem zbliżającej się męki. Największych zaś cierpień doświadczył, gdy zobaczył, jak ludzkość obraża Boga i jak bardzo jest niewdzięczna mimo tylu łask, jakie Bóg zsyła na ziemię. Agonia Chrystusa była jednocześnie ofiarą, którą złożył Ojcu z siebie samego w pełnym posłuszeństwie Jego woli – ofiarą tak wielką, że biedny umysł ludzki nigdy nie zdoła jej zrozumieć.

2. Tajemnica biczowania Pana Jezusa
Zanim Piłat ostatecznie wydał Jezusa w ręce oprawców na ukrzyżowanie, kazał Go ubiczować, mając nadzieję, że w ten sposób zadowoli żądne krwi tłumy, które domagały się śmierci Pana. Biczowanie było okrutną karą: człowieka przywiązywano do niskiej kolumny – tak, by był pochylony i by jego plecy były wygięte. Następnie bito go prętem lub skórzanym biczem, którego sznurki miały na końcu przyczepione kawałki kości lub ołowiane kulki. Liczba uderzeń powinna była być wcześniej ustalona, ale w praktyce pomijano ten nakaz, zwłaszcza gdy człowiek miał być skazany na śmierć.

O, gdybyśmy rozumieli ciężar konsekwencji niektórych naszych grzechów, a nawet mniej poważnych wykroczeń, nigdy nie pozwolilibyśmy sobie na to, by dołączyć do grona okrutnych oprawców Jezusa. Ty bowiem, duszo chrześcijańska, będąc w ciele ludzkim, biczujesz Zbawiciela za każdym razem, gdy okazujesz swą próżność i w ten sposób występujesz przeciwko Temu, który tak bardzo cię ukochał.

3. Tajemnica cierniem ukoronowania
Oprawcy wciągnęli Jezusa do pretorium, czyli wewnętrznej sali pałacu gubernatora, gdzie zgromadzeni byli żołnierze i starsi – w sumie pięćset lub sześćset osób. Następnie zdjęli z Niego szaty, które wcześniej dali Mu po biczowaniu, i okryli Go czerwonym płaszczem żołnierskim – symbolem królewskiej godności.

Straszny był to widok, gdy barbarzyńcy bawili się, szydząc, plując na Niego, bijąc Go dotkliwie po głowie. A Jezus milczał i modlił się, by zostały wybaczone grzechy przywódców i pycha potężnych tego świata! Poddając się dobrowolnie okrutnym kaźniom, przywrócił człowiekowi koronę jego godności, a jednocześnie sam został ukoronowany jako Król Miłości wszystkich wieków.

4. Tajemnica niesienia krzyża
Wydawało się, że wszystko, co tu się działo, jest wielkim zbiegiem okoliczności i zmierza do potępienia człowieka Niewinnego. Tymczasem Jezus swą najdroższą krwią wyznaczył nową drogę, którą teraz będzie przemierzać cała ludzkość. Tak jak On dźwigał swój krzyż, dając nam odkupienie, tak i my musimy go dźwigać, dopełniając w naszym życiu braków męki Chrystusa.

Gdyby On nie wziął i nie dźwigał swego krzyża, jakie uczucia rodziłyby się w naszych sercach za każdym razem, gdy sami musimy przejść przez trudne sytuacje życia? I jeśli Szymon Cyrenajczyk nie pomógłby Mu w drodze na Golgotę, jak mielibyśmy się nauczyć dźwigać wraz z naszym Panem czy to nasz krzyż codzienny, czy większe cierpienia, które spotykają nas w tym życiu?

5. Tajemnica śmierci Pana Jezusa na krzyżu
W chwili, gdy Zbawiciel oddał swego ducha, zasłona Miejsca Najświętszego w świątyni rozdarła się, co oznacza, że zakończyła się epoka starego Prawa, a otwarło się niebo, którego prefiguracją było dotąd Miejsce Najświętsze. Ziemia zatrzęsła się, co było znakiem odrazy do czynów popełnionych przez Żydów, a skały zaczęły pękać. Otwarły się liczne grobowce, a św. Mateusz dodaje, że po zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa widziano wielu zmarłych. Wyszli oni z grobów, które zostały otwarte wielkim trzęsieniem ziemi, po czym weszli do Świętego Miasta i ukazali się wielu ludziom, by głosić im prawdę o Boskości Pana, po czym razem z Nim w chwale zostali wzięci do nieba.

Zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią wydało pierwsze owoce zmartwychwstania: wyzwolił z grobu wielu zmarłych świętych, a tym samym stali się oni zapowiedzią przyszłego zmartwychwstania wszystkich ludzi.

TAJEMNICE CHWALEBNE

1. Tajemnica Zmartwychwstania
To był moment triumfu życia, które pokonało siły śmierci nad samą krawędzią wielkiej otchłani. Przemienienie ciała nastąpiło w jednym momencie, odtąd Jego ciało nie było już śmiertelne, lecz chwalebne, przeniknięte blaskiem, światłem, zapachem i oczyszczającym ciepłem Bożej łaski. Teraz już nic nie było w stanie Go zatrzymać – ani bandaże, w które został owinięty, ani grób, ani zapieczętowany kamień.

Nie powstał z martwych jako duch czy zjawa, bo chwilę później pozwoli uczniom dotknąć swego Ciała pełnego mocy i chwały. Oto życie zwyciężyło śmierć! Powstał z martwych i przeszedł przez zniewalające go bandaże w taki sposób, że te – choć pozostały nierozerwane – już dłużej Go nie krępowały. Ponownie otworzył oczy pełne miłości, lecz nie po to, by wpatrywać się w ciemne ściany grobowca – Jego oczy były wpatrzone w Ojca.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia
Jezus pozostawił swoich uczniów w czasie ziemskiego życia, gdy umarł i został pochowany, ale pozostawił ich także po zmartwychwstaniu, gdy wstąpił do nieba. Odtąd uczniowie nie będą Go więcej widzieć jako Mistrza w postaci widzialnej i nie będą więcej odczuwali Jego obecności zmysłami.

I dlatego On obiecuje im Ducha Świętego, który będzie Wewnętrznym Mistrzem, doprowadzi ich do całej prawdy i będzie ich Pocieszycielem w czasie ziemskiej wędrówki. Jest to obietnica dana im, ale i całemu Kościołowi. Im obiecuje, że wróci do nich po zmartwychwstaniu, a Kościołowi – że wróci na końcu czasów, gdy nadejdzie dzień sądu ostatecznego. Będzie to dzień ponownego rozlania łaski i miłosierdzia, dzień wielkiego triumfu, kiedy doświadczymy Jego obecności, przekonamy się o jego wielkości i będziemy żyć my w Nim, a On w nas.

Jego powtórne przyjście będzie przygotowane w duchu prawdy, a nie w duchu tego świata, ponieważ w Kościele rozbłyśnie wielkie światło prawdy.

3. Tajemnica zesłania Ducha Świętego
Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Paraklet oznacza obrońcę, pośrednika, pocieszyciela, orędownika, adwokata, tego, który daje impuls do działania. Dotąd Jezus był dla apostołów i dla wszystkich dusz obrońcą – bo uwolnił ich z sideł szatana, adwokatem – ponieważ był mediatorem między ludźmi a Bogiem Ojcem; pocieszycielem – ponieważ rozlewał na nich balsam swej miłości; pośrednikiem – ponieważ nie ustawał w modlitwie za nich; orędownikiem – jako Boski Mistrz; tym, który daje impuls do działania – jako nasza pomoc, nasz wzór i nasze życie. A zatem jako pierwszy Pocieszyciel, który musi odejść z tego świata i zostawić apostołów, zostawia obietnicę innego Pocieszyciela, inną Osobę Trójcy Przenajświętszej, to jest Ducha Świętego.

On przebywa w Kościele i w głębi serca każdego wierzącego. On jest nowym obrońcą, pośrednikiem, pocieszycielem, orędownikiem, adwokatem, tym, który daje impuls do działania i zaszczepia nowe życie tam, gdzie dotąd zwycięskie były słabości ludzkiej natury.

4. Tajemnica wniebowzięcia Maryi
Maryja stanęła przed Bogiem i ujrzała Go w świetle chwały, a nie tylko poznała Go prostym zrozumieniem intelektu oświetlonym światłem wiary – i wtedy cała znalazła się jakby zanurzona w oceanie wielkości, mądrości i miłości. Cała była oddana Bogu, który w swej nieskończonej wielkości pozostaje Bogiem prostym. Dlatego Maryja, by wznieść się ku Bogu, nie potrzebowała tego wszystkiego, co konieczne jest w kontemplacji – analogii, analiz, syntez intelektu – lecz zobaczyła Go w Jego prostocie, jak ktoś, kto widzi ukochaną osobę twarzą w twarz.

Wtedy z Jej duszy popłynął śpiew miłości: Magnificat anima mea Dominum (Wielbi dusza moja Pana). Maryja została wzięta do nieba ze swoją duszą i ciałem. Cała Jej dusza i całe Jej serce wibrowały w rytm nieskończonych podrywów miłości. Intelekt przepełniony był światłem prawdy, jej wola bezgranicznie oddana była woli Boga, cała dusza Maryi stała się pieśnią uwielbienia: Magnificat anima mea Dominum.

5. Tajemnica ukoronowania Maryi na Królową nieba i ziemi
Jednorodzony Syn Boga Ojca, przez którego wszystko zostało stworzone, przychodzi na ziemię jako człowiek i żyje posłuszny ubogiej Matce. W niebiosach jest radością i szczęściem aniołów, a na ziemi – jako biedne niemowlę – cierpi głód i pragnienie. W niebiosach sam wszystkim rządzi, a na ziemi jest poddany Matce. W niebie Jego tron góruje ponad wszystkim, co stworzone, a na ziemi On sam owinięty jest w pieluszki i położony w żłobie.

Pamiętaj, człowieku, i zastanów się, jak wielkie są dzieła Bożej łaski. Widząc tak ogromną i cudowną miłość, nie trać nadziei na przebaczenie, nawet jeśli popełniłeś wiele grzechów. Szukaj schronienia u Maryi! Szukaj przebaczenia, bo w Jej łono zstąpiło prawdziwe Źródło miłosierdzia. Pozdrawiam Ją często, klękając na kolana i mówiąc z ufną nadzieją: Zdrowaś, Maryjo, pełna łaski!

Ile razy, o Maryjo, koiłaś płacz swojego Boskiego Syna, przytulając Go do swej piersi! Także dziś powstrzymaj swą modlitwą Jego gniew spowodowany naszymi grzechami. O Jezu, spójrz na tych, którzy upadli w grzechu, i za przyczyną Twojej Matki uczyń ich czystymi i godnymi wiecznej ojczyzny. Amen.

MAŁY MODLITEWNIK 

Różaniec z rozważaniami Alicji Lenczewskiej

TAJEMNICE RADOSNE

1. Zwiastowanie Maryi
Jak przyszedłem do Maryi przez swego anioła, tak przychodzę do ciebie, by zwiastować ci dobrą nowinę: pragnę żyć w tobie i przez ciebie ukazać się światu. Twoja decyzja jest początkiem mego życia w tobie. A stanie się to przez Ducha, który twoje wnętrze uczyni moim domem, gdy wypowiesz swoje fiat.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety
Wtedy poślę cię do ludzi, byś zaniosła im swoją radość i prawdę poczęcia się w tobie Bożego życia. Byś była wśród nich, wspomagała ich i obdarzała moją miłością, która dzięki temu będzie w tobie rosła.

3. Narodzenie Pana Jezusa
Pragnę, aby świat ujrzał Mnie w tobie: w twoim sercu, na twoim obliczu, w dotyku twych dłoni, w blasku twych oczu. Pragnę, aby rozpoznawano Mnie w twej delikatności, czułości, w miłosiernym pochyleniu się nad ich biedą i tęsknotą za prawdziwą miłością.

4. Ofiarowanie Pana Jezusa
Ofiaruj im Mnie. Nie zawłaszczaj. Dziel się z nimi moim życiem w tobie. Dziel się sobą – tym wszystkim, co masz, co otrzymujesz jako mój dar dla ciebie i dla nich przez twoje serce i twoje dłonie.

5. Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni
Znajduj Mnie ciągle na nowo: w świątyni twojego serca, w świątyniach serc twych braci, w świątyniach, które twojemu Bogu postawiono na ziemi. Tam czekam na ciebie, tam jestem stęskniony za tobą. Tam pragnę powiedzieć ci o mojej miłości. Tam odkryję ci tajniki Prawdy i głębię mądrości. Tam będę sycił cię sobą, by przygotować cię na pełnię współżycia ze Mną: na zaślubiny w bólu i miłości.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Wszystko trzeba rozstrzygać przede Mną i ze Mną. I pragnąć mojej woli w pokorze serca i umysłu. Wszystko poddawać konfrontacji z Ewangelią, zwłaszcza to, co łączy z innymi ludźmi lub dzieli. Oddalić trzeba swoje urazy, swoje ambicje, by w imię moje zachować pokój i rozszerzać miłość dla ocalenia siebie i innych.

2. Objawienie na weselu w Kanie Galilejskiej
Pójdź, aby moja Matka przygotowała cię do ofiary miłości, do godów weselnych z twym Oblubieńcem. Poddaj się Jej czułym dłoniom. Niech przystroi cię, przyozdobi, zanim w moich ramionach złożysz ofiarę czystą, świętą. Zanim przekroczysz próg mojego domu.

3. Głoszenie Ewangelii i wzywanie do nawrócenia
Ja, tak jak moja Matka objawiająca się w Fatimie i Medjugorie, wzywam wszystkich do nawrócenia, modlitwy i pokuty, aby ocalić jak najwięcej ludzkich istnień i jak najwięcej połaci ziemi od totalnego zniszczenia przez Szatana, który sieje w sercach ludzi niezgodę, nienawiść i agresję.

4. Przemienienie na Górze Tabor
Ciesz się łaską, jaką ci daję, i trwaj, i nie mów nic. Chcę cię przeniknąć i przemienić, abyś była bardziej moja niż dotąd. Wycisz się. Bądź bierna zupełnie. Poddaj się mojemu działaniu w tobie.

5. Ustanowienie sakramentu Eucharystii
Każdy twój dzień jest ucztą ofiarną i każdego dnia jesteś konsekrowana, aby złożyć z siebie ofiarę czystą – za życie w Miłości. Trwaj w tym, moja oblubienico, przez wszystkie twoje dni, aż się wypełnią, aż się stanie.

TAJEMNICE BOLESNE

1. Tajemnica modlitwy w Ogrójcu
Nie lękaj się ofiary. Miłość, która jest niezdolna do ofiary, nie jest miłością. Jest obłudą i kłamstwem. Uklęknij przed Ojcem i przyjmij Jego wolę z miłości do Boga i twych braci. Przyjmij wraz ze Mną ból, który stanie się zbawieniem dla nich i uświęceniem dla ciebie. To cię oczyści i uwolni wielu.

2. Tajemnica biczowania Pana Jezusa
Wydaj swoje ciało i swoją duszę na ubiczowanie. Przyjmuj z miłością uderzenia. Zatop je w miłości. Za każdy cios odpłać miłością. Módl się, aby miłość w tobie była większa niż rany serc, które rodzą zło i czynią niesprawiedliwość.

3. Tajemnica cierniem ukoronowania
Przyjmij ulegle koronę cierniową poniżenia, ironii, niesprawiedliwości. Wybaczaj i kochaj. Twoją bronią jest modlitwa, a osłoną jestem Ja. Ja jestem twoją jedyną chwałą, blaskiem twojego imienia i prawdą o tobie. Ja jestem, choć jestem ukryty, nie oni, których widzisz.

4. Tajemnica niesienia krzyża
Idź, trwaj w twojej drodze za Mną. Bądź wierna w twej małej codzienności i bądź wierna, gdy ogrom mojego krzyża przygniecie cię do ziemi. Droga krzyżowa twojego życia trwa i są na niej te wszystkie stacje, które były na mojej drodze krzyżowej. I jestem Ja: twoje życie, i jest Maryja: twoje wspomożenie, i są ludzie: współuczestnicy twego trudu.

5. Tajemnica śmierci Pana Jezusa na krzyżu
Nie lękaj się oddania swego ludzkiego życia dla ocalenia Bożego życia w tobie i w twych braciach. Nie lękaj się umiłowania do końca. Zaprzyj się siebie i oddaj się Bogu, aby wykonało się przez ciebie wielkie dzieło Boże, do którego cię powołałem i stworzyłem. Jesteś na Górze Przemienienia, tu rozgrywa się ostatni akt twego oczyszczającego bólu. Tu umiera w tobie stary człowiek. Tu rodzi się w tobie moje zmartwychwstanie.

TAJEMNICE CHWALEBNE

1. Tajemnica Zmartwychwstania
Twoja godzina ciemności została uwieńczona blaskiem mojej chwały – mojego zmartwychwstania w tobie. I żadna straż, żadne kłamstwa, żaden kamień nie zatrzymają i nie zniszczą płomienia mojej oblubieńczej miłości. Ta miłość zapłonęła w tobie, tą miłością cię ogarnąłem i w niej spłonęło wszystko, co było kamieniem, strażą i zakłamaniem w twoim sercu. Już nie ty jesteś – Ja jestem tobą.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia
I niebo otworzyło się w twej duszy, bo Ja jestem twoim niebem, twoją radością i twoją chwałą. Cóż może uczynić ci to, co jest na zewnątrz – poza tobą, skoro twoja dusza i ty cała jesteś w niebie mojej miłości.

3. Tajemnica zesłania Ducha Świętego
Trwaj jak apostołowie z Maryją w jednoczącej miłości, aby Duch Święty zstępował na ciebie nieustannie ze swoją mocą leczącą wszelkie zło, wszelką słabość, wszelki ból. By zstępował przez ciebie na twych braci, na nędzę i ciemność świata. Teraz każda twoja prośba jest moją prośbą skierowaną do Ojca. A Ojciec i Ja jedno jesteśmy w Duchu Świętym.

4. Tajemnica wniebowzięcia Maryi
Zostałaś wzięta w niebo ze swą duszą i ciałem, bo stałaś się jak Baranek – zabita i złożona w ofierze odkupienia twojemu Bogu. Bo przyjęłaś mój ból i moją ofiarę w swoje ciało i w swoją duszę.

5. Tajemnica ukoronowania Maryi na Królową nieba i ziemi
I koroną chwały została uwieńczona twoja głowa, bo przyjęłaś koronę cierniową mojej hańby i mojego poniżenia w świecie. I moja chwała świeci w tobie blaskiem, który rozjaśnia ciemność świata, by prowadzić do Mnie tych, którzy nie widzą drogi. Jesteś już, jak Ja, poza czasem i poza ziemską rzeczywistością, choć chodzisz po tym świecie i pochylasz się nad jego biedą.

MAŁY MODLITEWNIK 

Bardzo krótkie rozważania różańcowe

Nie liczbą słów modli się człowiek, ale zaangażowaniem serca, które czuje i widzi prawdę jasno i wyraźnie.

TAJEMNICE RADOSNE

Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

W tajemnicy zwiastowania Maryja akceptuje wolę Bożą. Nie jest to wola łatwa i jasna. Maryja jednak w pełnym zaufaniu przyjmuje decyzję Boga. Zgadza się, aby Słowo stało się ciałem.

Nawiedzenie Świętej Elżbiety

W tajemnicy zawiedzenia Maryja dzieli się swoją wiarą i radością. Biegnie do człowieka potrzebującego pomocy. W swojej miłości żyje także dla innych.

Narodzenie Pana Jezusa

W tajemnicy narodzenia Maryja jest świadkiem cudu. Bóg wypełnił swoją obietnicę. Jeszcze nigdy nie był tak blisko ludzi. Maryja widzi Go jako pierwsza i przyjmuje jako swojego Syna.

Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni

W tajemnicy ofiarowania Maryja wie, że nie może mieć swojego Syna tylko dla siebie, bo On całkowicie należy do Ojca. Czasami trzeba oddać Bogu to, co najcenniejsze, aby zyskać jeszcze więcej.

Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

W tajemnicy odnalezienia Maryja zrozumiała, że jej Syn przyszedł, aby wypełnić wolę Ojca. Jednocześnie przekonała się, że łatwo jest stracić Jezusa, a dużo trudniej jest Go odnaleźć.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Nadszedł czas, gdy Jezus rozpoczyna swoją mesjańską misję na ziemi. Potwierdzeniem stają się słowa Ojca i Duch, który daje o Nim świadectwo.

Objawienie się Pana Jezusa w Kanie Galilejskiej

Wesele w Kanie to miejsce cudu, który na wyraźną prośbę Matki Jezusa przynosi pocieszenie ludziom. Zapowiada jednocześnie nadejście godziny, w której Mesjasz odda życie za nasze zbawienie.

Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Pielgrzymowanie i przepowiadanie były trudem, który podjął Jezus, aby skruszyć zatwardziałe serca i wzbudzić w nich wiarę. Ewangelia dociera do tych, którzy są otwarci na prawdę.

Przemienienie na górze Tabor

Objawienie prawdziwej chwały Jezusa ma umocnić uczniów i przygotować na doświadczenie męki. Bóg ukazuje się jako światłość prawdziwa – piękna i dobra.

Ustanowienie Eucharystii

Jezus, odchodząc z tego świata, zostawia nam siebie w swoim Ciele i Krwi. Sakrament dziękczynienia jest pełnym uczestnictwem w tajemnicy Boga, który do końca nas umiłował.

TAJEMNICE BOLESNE

Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Przed swoją męką Jezus przygotowuje się przez modlitwę. Pozwoli mu ona zrozumieć i przyjąć kielich, który otrzyma z woli Ojca.

Biczowanie Pana Jezusa

Biczowanie jest namacalnym dowodem na to, że Jezus jest do nas podobny we wszystkim oprócz grzechu. Po raz pierwszy Jezusowa krew spada na ziemię, aby wołać do Ojca.

Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa

Królestwo Jezusa nie jest z tego świata. Korona z cierni potwierdza, jak bardzo królowanie Jezusa różni się od ziemskiego panowania.

Droga krzyżowa Pana Jezusa

Droga Krzyżowa Jezusa łączy w sobie krzyże ludzi wszystkich czasów. Ciężar krzyża staje się czymś więcej niż tylko drewnianą belką dźwiganą na wysoką górę.

Śmierć Pana Jezusa

Śmierć Jezusa jest prawdziwa. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Ale jednocześnie zostaje pokonana i przywraca życie tym, którzy nieustannie umierają.

TAJEMNICE CHWALEBNE

Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Niezwykła to rzecz, gdy z grobu wychodzi światło i życie. Jezus żyje i daje nadzieję na to, że my również zmartwychwstaniemy.

Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Mieszkaniem Boga jest niebo. Jezus wstępuje do Ojca, aby zasiąść po Jego prawicy, gdzie nieustannie wstawia się za nami.

Zesłanie Ducha Świętego

Kościół zgromadzony na modlitwie zostaje pocieszony obecnością Ducha. To dzięki Niemu w sercach wierzących rozleją się charyzmaty i pragnienie, aby byli jedno.

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Powołaniem Maryi była ciągła wędrówka za Synem. Śmierć nie jest żadną przeszkodą w realizacji tego powołania. Matka Jezusa z duszą i ciałem zostaje wniebowzięta.

Ukoronowanie Matki Bożej na Królową nieba i ziemi

Niepozorna i skromna kobieta dostępuje zaszczytu, o którym nikt nawet nie śnił. Spełnia się obietnica wywyższenia pokornych.

MAŁY MODLITEWNIK 

Rozważania różańcowe

Tajemnice radosne (poniedziałek i sobota)

1. Zwiastowanie

Bóg w swoim miłosierdziu prowadzi dzieło zbawienia, zapraszając do współpracy Maryję. Początkowa niepewność, lęk przed niezrozumiałą przyszłością i porzuceniem osobistych zamierzeń ustępuje posłuszeństwu i zaufaniu. Poznawszy plany Boże Maryja przyjmuje je w duchu dziecięcego zawierzenia. Jak Abraham i inni wielcy tytani wiary Starego Testamentu oddaje całą siebie do dyspozycji Bogu. Poprzez swoje „fiat” uczy, że prawdziwa wiara wyraża się w posłuszeństwie. Jest pragnieniem pójścia za Bogiem wszędzie tam, gdzie poprowadzi.

2. Nawiedzenie

Doświadczywszy miłosierdzia ze strony Boga, Maryja idzie do swej krewnej, by jej pomagać. Niesie w sobie pragnienie służby tej, o której wie, że potrzebuje wsparcia w dniach oczekiwania na upragnionego potomka. Jej słowa, wypowiedziane na progu domu krewnej Elżbiety są hymnem pochwalnym ku czci miłosierdzia Bożego, Bożej łaskawości i wierności człowiekowi. Maryja uczy nas dostrzegać w różnych wydarzeniach życiowych Boże działanie.

3. Boże Narodzenie

Chrystus, wcielona Miłość Ojca, przychodzi na świat w bardzo trudnych warunkach. Dzieli pokornie los najuboższych. Bóg może narodzić się wszędzie, nawet pośród największej nędzy. Ukrywa swoje Bóstwo i potęgę, by ośmielić wszystkich – świętych i grzeszników – do przyjęcia Go. Pierwszymi, którzy mają przystęp do Niego są ubodzy pasterze. Miłość Maryi i Józefa sprawiają, że grota betlejemska staje się najwspanialszym pałacem, godnym Syna Bożego.

4.Ofiarowanie Pańskie

Maryja i Józef wiernie wypełniają przepisy Starego Prawa. Idą do świątyni, by podziękować za narodziny Jezusa. Postępują jak ludzie pobożny i bojący się Boga, którzy umieją się cieszyć Bożym obdarowaniem. Trzeba, abyśmy i my pielęgnowali w sobie postawę pobożności, pamiętając że jest to dar Ducha Świętego, który prowadzi do świętości.

5. Znalezienie Jezusa w świątyni

Rodzice Jezusa z wielkim niepokojem szukali Go. Z bólem serca rozpytywali znajomych i krewnych, gdzie mógłby się podziać. Otrzymali pierwszą gorzką lekcję: Syna Bożego nie można zatrzymać dla siebie, w swoich sprawach. On musi być w tym, co należy do Ojca niebieskiego. Syna Bożego zawsze odnajdziemy w świątyni. Tam rozbrzmiewa Jego słowo. Tam też należy Go szukać, ilekroć stracimy Go sprzed oczu.

Tajemnice światła (czwartek)

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Nad Jordanem Bóg potwierdził synowską godność Jezusa. Jest on „obrazem Boga niewidzialnego” i świadkiem miłosierdzia, które Ojciec niebieski pragnie ofiarować grzesznikom. Przyjmując chrzest pokuty i nawrócenia Jezus utożsamił się z poranioną ludzkością. Stanął pomiędzy tymi, którzy potrzebują przebaczenia i uzdrowienia. Umiłowany Syn Boży nie wzgardził słabymi ludźmi. Podjął zadanie przyprowadzenia ich do Ojca.

2. Pierwszy cud w Kanie Galilejskiej

Na weselu w Kanie Galilejskiej Jezus objawił swą chwałę czyniąc pierwszy cud na korzyść nowożeńców. Ocalił radość weselną. Przedłużył jej trwanie i uratował młodych przed kompromitacją i wstydem. To pierwszy gest miłosierdzia wobec potrzebujących, wyproszony przez Matkę. Maryja mówi i nam: „Zróbcie wszystko, cokolwiek Syn mój wam powiedzie”. Postawa posłuszeństwa otwiera nas na wielkie dzieła Boże i łaski.

3. Głoszenie nauk o królestwie Bożym

Miłosierdzie Boże polega na tym, że Bóg pragnie, abyśmy żyli w prawdzie. Dlatego nie pochwala czynionego zła, ani też nie schlebia ludzkim słabościom. Nie chwali za pozorne sukcesy i nie przemilcza niewygodnych spraw. Chrystus rozpoczął swe nauczanie od mówienia prawdy. Mówi prawdę człowiekowi o nim samym. Mówi ją z miłością i troską. Przypomina potrzebę nawrócenia i przemiany serca. Tylko stanięcie w prawdzie własnego sumienia czyni obecnym w nas Boże królestwo. I tylko prawda umożliwia autentyczną wiarę i prowadzi do komunii z Bogiem.

4. Przemienienie na Górze Tabor

Apostołowie ujrzeli chwałę Jezusa. Jej piękno sprawiło, że zapragnęli już na zawsze trwać w adoracji na Górze Tabor. Chrystus jednak sprowadza ich powrotem do trudnej rzeczywistości. Godzina chwały jeszcze nie nadeszła. Teraz jest czas trudu, modlitwy, pracy i cierpienia. Jest to czas naszej wędrówki do nieba z Jezusem. Czas naśladowania Go i posłuszeństwa.

5. Ustanowienie Eucharystii

Eucharystia jest sakramentem miłości Chrystusa. wyraża najgłębsze pragnienie Syna Bożego, by na zawsze być z nami. Jezus pragnie komunii – zjednoczenia z każdym człowiekiem. Czyni ją obecną dzięki pokorze, cichości i prostocie eucharystycznych postaci. Tutaj ukrywa nie tylko swe bóstwo, ale i człowieczeństwo. Ci, którzy uwierzą w tajemnicę Wieczernika, zyskają najcenniejszy skarb: spotkają Emmanuela – Boga z nami.

Tajemnice bolesne (wtorek i piątek)

1. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Miłość Boża nie cofa się przed żadnym cierpieniem. W Ogrójcu Jezus cierpiał udrękę spowodowaną przeczuciem tego, co Go spotka od nieprzyjaciół. Drżał i trwożył się na myśl o okrucieństwie śmierci krzyżowej. Jednak nie cofnął się. Raz jeszcze ponowił wolę wypełnienia zbawczej woli Ojca. Znalazł pociechę w tym, że Jego męka posłuży tak wielu do zbawienia.

2. Biczowanie

Miłosierdzie Jezusa sprawia, że się nie oszczędza. Jezus został upokorzony, gdyż lud uznał Go za gorszego od pospolitego zbrodniarza. Jednak w milczeniu przyjmuje okrutne biczowanie u kamiennego słupa. Każde z tych uderzeń rani Jego ciało. Oprawcy chcieli, by raniło również duszę. On jednak zamienił upokorzenie i wstyd w ofiarę miłości, jednocząc się z wszystkimi niesprawiedliwie biczowanymi i odrzuconymi.

3. Cierniem ukoronowanie

Jezu został ukoronowany cierniami niewdzięczności i wzgardy. Tak odpłacają się Synowi Bożemu ludzie łatwo zapominający o Jego darach. Jezus miłosiernie zezwala na to, by Go poniżyli i wyszydzili. Nie traci przy tym królewskiej powagi i władzy. Jest królem mimo tego, że oni nie chcą Go uznać. Jego królestwo „nie jest z tego świata”. Rządzi się innymi prawami niż imperia ziemskie.

4. Dźwiganie krzyża

Chrystus dźwiga krzyż, którego ciężarem są nasze grzechy, niewierności i zaniedbania. Niesie całego człowieka, z jego zawiedzionymi nadziejami i rozczarowaniami. Dźwiga też konsekwencje grzechu, jakimi są duchowa śmierć i zerwanie komunii z Bogiem. Krzyż w ramionach Jezusa staje się kładką umożliwiającą pokonanie przepaści między świętym Bogiem a grzesznikiem.

5. Śmierć Jezusa na krzyżu

W ostatnich chwilach ziemskiego życia, Jezus przyzywał Ojca niebieskiego. Oddał Mu swego ducha świadomy, że dokonało się wszystko, co było potrzebne dla odkupienia ludzkości. Jezus umierając modlił się. W ten sposób ukazał nam sposób przekraczania progu wieczności. Jezus uświęcił śmierć swoją śmiercią czyniąc ją momentem ostatecznego zawierzenia.

Tajemnice chwalebne (środa i niedziela)

1. Zmartwychwstanie

Pusty grób najpierw budził przerażenie. Niewiasty, które zastały kamień odsunięty, myślały jedynie o tym, że ktoś wykradł ciało Chrystusa. Dopiero ukazania się Zmartwychwstałego upewniły Jego uczniów, że On rzeczywiście żyje. Pan dawał im dowody, że żyje. Ukazywał się w różnych okolicznościach, by mieli pewność, że wszystko, co mówił o swojej śmierci i zmartwychwstaniu jest prawdą.

2. Wniebowstąpienie Pańskie

Swoim wniebowstąpieniem Zmartwychwstały ukierunkowuje naszą nadzieję. Ukazuje raz jeszcze, że niebo jest naszym domem, a życie nieustannym wędrowaniem do niego. Wracając do Ojca Jezus wynosi na wyżyny nieba ludzką naturę, której po swoim zmartwychwstaniu nie odrzucił. W ten sposób zapewnia nas, że także nasza ludzka natura jest przeznaczona do chwały nieba.

3. Zesłanie Ducha Świętego

Chrystus zapowiedział zesłanie Ducha Świętego, który miał prowadzić Kościół drogami historii. Duch Święty jest źródłem mocy, światła i pociechy dla wszystkich ochrzczonych. Swoimi darami ubogaca nasze życie, nadając blask wierze i czyniąc ją żywą. Prośmy Ducha Świętego o dar posłuszeństwa Jego natchnieniom , abyśmy dobrze wykorzystali Jego łaskę.

4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Po zakończeniu swego ziemskiego życia Maryja została wzięta do nieba. Święta nad Świętymi cieszy się pełną komunią ze swoim Synem. Idzie za Nim jako pierwsza z Odkupionych. Wierna służebnica Pańska i uczennica swego Syna. Jej wyniesienie jest naturalną konsekwencją życia, które oddała Bogu.

5. Ukoronowanie Maryi na królową nieba i ziemi

Kościół oddaje cześć Maryi wniebowziętej, widząc w Jej wyniesieniu ponad ludzi i aniołów wspaniały i hojny gest Bożej wdzięczności. Bóg nagradza tych, którzy Go miłują i są Mu wierni. Korona chwały jest zawsze większa od zasług człowieka. Za to, co dajemy Bogu w ciągu naszego ziemskiego życia, otrzymujemy stokroć więcej. Za trudy ziemskie, cierpienia, modlitwy i prace otrzymujemy całe niebo.

MAŁY MODLITEWNIK 

Rozważania Różańca Rodziców za dzieci

TAJEMNICE RADOSNE

I. ZWIASTOWANIE N.M.P.
Niepokalana Dziewica Maryjo Królowo Rodzin, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą tej róży przez tajemnicę Zwiastowania uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wiarę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o ufność i nadzieję.

II. NAWIEDZENIE ŚW. ELŻBIETY
Służebnico Pańska Panno Łaskawa, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Nawiedzenia św. Elżbiety, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o dobre środowisko wzrastania dla tych dzieci.

III. NARODZENIE PANA JEZUSA
Matko Chrystusowa, Matko Kościoła i nasza Matko, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Narodzenia Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o żywą obecność Jezusa w życiu dzieci i rodziców.

IV. OFIAROWANIE PANA JEZUSA
Bramo Niebieska i Arko Przymierza, Królowo Proroków-Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Ofiarowania Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o wytrwałość w trudnych chwilach i powierzenie się Bogu w Kościele.

V. ODNALEZIENIE PANA JEZUSA
Gwiazdo Zaranna, Panno Roztropna-Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Odnalezienia Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o wiarę, zaufanie oraz roztropność.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. CHRZEST PANA JEZUSA W JORDANIE
Maryjo – Przybytku Ducha Świętego, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Chrztu Pańskiego, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o odnowienie łaski Chrztu świętego.

II. CUD PRZEMIANY WODY W WINO W KANIE GALILEJSKIEJ
Maryjo – Matko Pięknej Miłości, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę cudu w Kanie Galilejskiej, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o Miłość w życiu dzieci i o umiejętność dzielenia się Miłością.

III. GŁOSZENIE KRÓLESTWA BOŻEGO I WZYWANIE DO NAWRÓCENIA
Maryjo – Matko naszego nawrócenia, Królowo Pokoju, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę głoszenia Królestwa Bożego i wzywania do nawrócenia, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o nawrócenie i odpowiedź na dobre natchnienie.

IV. PRZEMIENIENIE NA GÓRZE TABOR
Zwierciadło Sprawiedliwości, Stolico Mądrości – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Przemienienia na Górze Tabor, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o przemianę serca i przeżywanie Bożej obecności w życiu.

V. USTANOWIENIE NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU
Panno Czci Godna, Przybytku Chwalebny – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Ustanowienia Eucharystii, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o godne, święte i jak najczęstsze uczestnictwo w Eucharystii.

TAJEMNICE BOLESNE

I. MODLITWA PANA JEZUSA W OGRÓJCU
Panno Wierna, Matko Bolesna – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Modlitwy Pana Jezusa w Ogrodzie Oliwnym, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o wierność w modlitwie.

II. BICZOWANIE PANA JEZUSA
Matko Bolesna- Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Biczowania Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o uzdrowienie przyczyn grzechów, których skutki obarczają dzieci i nawrócenie.

III. UKORONOWANIE CIERNIEM PANA JEZUSA
Matko Bolesna – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Ukoronowania Cierniem Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o właściwe wypełnianie mojej władzy rodzicielskiej.

IV. DROGA KRZYŻOWA PANA JEZUSA
Matko Bolesna, Wspomożenie Wiernych – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Drogi Krzyżowej Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o łaskę powstania z upadków grzechowych, szczere i częste spowiedzi święte.

V. UKRZYŻOWANIE I ŚMIERĆ PANA JEZUSA
Gwiazdo Zaranna, Panno Roztropna – Maryjo, proszę Cię w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Ukrzyżowania i Śmierci Pana Jezusa, uproś u Boga łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Jezusa. W tej tajemnicy proszę szczególnie o nieprzebraną ufność w Boże Miłosierdzie wypływające z tajemnicy Krzyża.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. ZMARTWYCHWSTANIE PANA JEZUSA
Proszę Cię Jezu w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Zmartwychwstania, uproś u Ojca swego łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Królestwa Bożego. W tej tajemnicy proszę szczególnie o łaskę Twego Pokoju w sercu.

II. WNIEBOWSTĄPIENIE PANA JEZUSA
Proszę Cię Jezu w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Wniebowstąpienie, uproś u Ojca swego łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Królestwa Bożego. W tej tajemnicy proszę szczególnie o łaskę dobrego wypełniania Twoich słów i przykazań.

III. ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO
Proszę Cię Jezu w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Zesłania Ducha Świętego, uproś u Ojca swego łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Królestwa Bożego. W tej tajemnicy proszę szczególnie o Ducha Świętego w naszym życiu jego działanie i charyzmaty.

IV. WNIEBOWZIĘCIE N.M.P.
Proszę Cię Jezu w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Wniebowzięcia Maryi, uproś u Ojca swego łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Królestwa Bożego. W tej tajemnicy pragnę podziękować za wszystkie dary i łaski otrzymane za przyczyną Najświętszej Maryi Panny i tej modlitwy.

V. UKORONOWANIE N.M.P.
Proszę Cię Jezu w intencji moich dzieci i wszystkich dzieci objętych modlitwą w tej róży przez tajemnicę Ukoronowania Maryi, uproś u Ojca swego łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, jakie może wypływać z moich słabości i grzechów. Tobie powierzam drogi ich rozwoju i wierzę, że doprowadzisz je do Królestwa Bożego. W tej tajemnicy pragnę uwielbić Twoje Miłosierdzie w darach jakimi nas obdarzyłeś poprzez Maryję Królową Różańca Świętego.

MAŁY MODLITEWNIK 

Rozważania Różańcowe dla dzieci

TAJEMNICE RADOSNE

1. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Panny.

Archanioł Boży Gabriel zwiastował Maryi, że zostanie Matką Boga. Maryja się zgodziła. Dzięki jej postawie Pan Jezus mógł przyjść na świat i zamieszkać wśród nas. Dzisiaj chcemy się szczególnie pomodlić za naszych rodziców, dzięki którym i my mogliśmy przyjść na świat.

2. Nawiedzenie św. Elżbiety.

Maryja wybrała się w odwiedziny do swojej krewnej Elżbiety, która niebawem ma urodzić swojego pierwszego syna – Jana Chrzciciela. Maryja daje Elżbiecie wiele radości. Chcemy za przykładem Matki Bożej być źródłem radości dla innych, dla naszych rodziców i dziadków.

3. Narodzenie Pana Jezusa.

Maryja ze św. Józefem udają się do Betlejem po to, by wypełnić polecenie Cezara i wziąć udział w spisie ludności. To tam, w Betlejem, Maryja urodziła Pana Jezusa w ubogiej stajence, bo nie było dla nich miejsca w gospodzie. Położyła Go w żłóbku. Przez swój niedostatek Pan Jezus chce nam pokazać, że to nie dobrobyt jest największym skarbem, ale dobre serce i wspaniała rodzina. Chcemy podziękować Panu Jezusowi za naszych rodziców i za wszystko co posiadamy.

4. Ofiarowanie Jezusa w Świątyni.

Maryja zanosi małego Jezusa do świątyni, aby Go ofiarować i zawierzyć Bogu Ojcu. Takie były przepisy prawa, które należało wypełnić. Wówczas starzec Symeon przepowiedział, że w przyszłości Maryja będzie mocno cierpieć. Pragniemy dziękować naszym rodzicom za to, że tak jak Maryja zaniosła Jezusa do świątyni tak i nasi rodzice zanieśli nas, dzięki temu zostaliśmy ochrzczeni i włączeni do Wspólnoty Kościoła, a Jezus obdarza nas potrzebnymi łaskami.

5. Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni.

Maryja, św. Józef i dwunastoletni Jezus udają się razem do świątyni w Jerozolimie. Tam Jezus się gubi, a rodzice szukają go przez trzy dni. Znaleźli go w Świątyni gdzie rozmawiał z uczonymi. Zaraz potem wrócili razem do Nazaretu i tam pilnie słuchał rodziców. Będziemy starać się, tak jak Jezus, każdego dnia być posłuszni rodzicom.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie.

Pan Jezus, nad rzeką Jordan, przyjął od św. Jana chrzest, aby swoim przykładem ukazać nam jaką wielką łaską jest on w naszym życiu. Dzięki tej łasce mamy łączność z Panem Jezusem i w momencie chrztu stajemy się dziećmi Bożymi. Chcemy podziękować za łaski płynące z sakramentu Chrztu Świętego i podziękować naszym rodzicom za to, że zanieśli nas do kościoła byśmy przyjęli Chrzest.

2. Cud na weselu w Kanie Galilejskiej.

Na weselu w Kanie, na prośbę swej Matki, Pan Jezus przemienił wodę w wino. Ten cud uratował parę młodą przed wielkim wstydem i sprawił, że uczniowie uwierzyli w Niego. Zapraszam Ciebie Jezu do naszego życia, abyś był naszym gościem codziennie i abyś i nas ratował w naszych trudnościach.

3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia.

W swojej codzienności Pan Jezus wędrował po okolicznych wioskach i miastach głosząc pokój, Królestwo Boże i to, jak ważna jest miłość do Pana Boga. Chcemy jak Ty Jezu, poprzez przykład naszego życia szerzyć dobrą nowinę o Bożej miłości.

4. Przemienienie na górze Tabor.

Pan Jezus zabrał ze sobą Piotra, Jakuba i Jana na wysoką górę i tam ukazał się im w Bożej chwale, razem z dawnymi prorokami: Mojżeszem i Eliaszem. Jeśli jestem z Panem Bogiem, niczego nie muszę się obawiać. Będziemy starali się pamiętać o tym, że Jezus jest prawdziwym Bogiem, który przyszedł na świat, aby otworzyć dla nas niebo.

5. Ustanowienie Eucharystii.

Pan Jezus nie chciał być tylko dla tych osób, które żyły w Jego czasach. Ustanowił Eucharystię, aby móc się spotkać z nami i abyśmy my mogli spotkać się z Nim. Panie Jezu, przyjmując Ciebie w Komunii Świętej będziemy dziękować Ci za to, że tak bardzo nasz kochasz i chcesz być obecny w naszym życiu.

TAJEMNICE BOLESNE

1. Modlitwa Jezusa w Ogrójcu.

Po ostatniej wieczerzy Jezus idzie z uczniami do Ogrodu Oliwnego. Tam cierpi, ponieważ czeka na to, co ma się wydarzyć, na całą swoją mękę. Boi się, a jednak nie ucieka tylko modli się o siłę do zniesienia swojej męczeńskiej śmierci. Chcemy w tej tajemnicy prosić Ciebie Jezu o siłę do pokonywania naszych codziennych trudności.

2. Biczowanie Pana Jezusa.

Pan Jezus jest biczowany, choć nigdy nikogo nie skrzywdził. Mimo bolesnej męki nie mówi nic złego na tych, którzy Go krzywdzą, poddaje się wszystkim okrutnym praktykom. Chcemy w tej tajemnicy prosić Ciebie Jezu o cierpliwość i łaskę do tego, abyśmy nigdy nie skrzywdzili nikogo, nawet jeśli ktoś skrzywdzi nas.

3. Pana Jezusa cierniem ukoronowanie.

Pana Jezusa wyśmiewają i plują na Niego, a na głowę wkładają koronę uplecioną z ciernia. Przyjął On ten ogromny ból dla naszego zbawienia. Prosimy Ciebie Jezu o to, abyśmy potrafili przyjmować nasze trudności i cierpienia z pokorą oddając je Tobie w ofierze.

4. Droga Krzyżowa.

Pan Jezus niesie ciężki krzyż, po drodze trzykrotnie upada, ale za każdym razem się podnosi. Prosimy Ciebie Jezu o wytrwałość w naszych dobrych postanowieniach, abyśmy nigdy się nie poddawali w dążeniu do dobra.

5. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu.

Jezus zostaje okrutnie przybity do krzyża i oddaje swoje życie za nas. Nie cofa się nawet przed śmiercią, abyśmy mogli być z Nim w niebie. Chcemy w tej tajemnicy podziękować Tobie Jezu za to, że z miłości poświęciłeś swoje życie, abyśmy my mogli żyć.

TAJEMNICE CHWALEBNE

1. Zmartwychwstanie Pana Jezusa.

Jezus trzeciego dnia powstał z grobu, aby nam pokazać, że jest On w stanie zwyciężyć wszystko, nawet śmierć. Prosimy Cię Jezu, abyśmy zawsze mieli pragnienie bycia Twoimi uczniami i kroczyć tą drogą przez życie.

2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa.

Jezus po swoim Zmartwychwstaniu przebywał jeszcze na ziemi, ukazywał się uczniom i dawał im ostatnie wskazówki. Po czterdziestu dniach wstąpił do nieba i tam przygotował dla nas miejsce. Chcemy prosić Cię Jezu o łaskę dobrego życia, abyśmy po śmierci spotkali się z Tobą w niebie.

3. Zesłanie Ducha Świętego.

Pan Jezus nie chciał, abyśmy byli sami na ziemi, dlatego posłał Ducha Świętego, aby pomagał nam w drodze do nieba. Chcemy prosić Ciebie Jezu, abyśmy potrafili przyjmować dary Ducha Świętego i z Jego pomocą przeszli przez życie na ziemi.

4. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.

Pan Jezus tak ukochał swoją Mamę, że zabrał ją z ciałem i duszą do nieba. Każdy człowiek jest powołany do tego, aby po życiu na ziemi znaleźć się w niebie, razem z Jezusem i Maryją. Chcemy prosić Ciebie Jezu, abyśmy nie zapominali, że śmierć to koniec naszego ziemskiego życia, ale początek życia wiecznego.

5. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny na Królową Nieba i Ziemi.

Pan Jezus ustanowił swoją Mamę – Maryję – królową Nieba i Ziemi, abyśmy do niej zwracali się w naszych prośbach i potrzebach. Prosimy Cię Jezu, abyśmy nigdy nie zapominali, że Maryja jest również naszą mamą.