Rajmund był synem Wilhelma, a urodził się w Durban, koło Tuluzy. Wychowywał się w klasztorze św. Antonina we Frédelas. Około 1100 r. został kanonikiem w Saint-Sernin, w Tuluzie, a potem także prepozytem tamtejszej kapituły. W 1104 r. powołano go na biskupstwo w Roda-Barbastro. Urząd piastował w czasie wielkiej ekspansji Nawarry i Aragonii, zwycięstw odnoszonych w walkach z muzułmanami. Na skutek zatargu z Alfonsem I oraz Stefanem, biskupem Huesca, w 1116 r. musiał opuścić diecezję, ale z królem pojednał się w trzy lata później. Wrócił wtedy na swą stolicę. W 1125 r. towarzyszył Alfonsowi I w wyprawie do Andaluzji.
Zmarł 21 czerwca 1126 r. w Roda.