Beatrycze urodziła się około 1200 r. w starym książęcym rodzie. Jej rodzicami byli Azzo VI z rodziny d'Este i Zofia Eleanora, a dziadkiem Humbert III, książę sabaudzki. Sama była ciotką innej błogosławionej o tym samym imieniu (Beatrycze d'Este II, 1230-1262). W wieku 6 lat została osierocona przez ojca. Przez całą młodość nie stroniła od zabaw i uciech dworskich. Na wieść o planowanym małżeństwie uciekła z domu i schroniła się w klasztorze benedyktynek w Salarola. Nieco później sama założyła klasztor na górze Gemmola, gdzie przebywała jako skromna mniszka. Zmarła w 1226 r. Jej kult zatwierdził papież Klemens XIII (1763).